Obama’s slechtste jaar

Nadat medio december 2012 schoten klonken op een school in Newtown, waarbij 26 mensen (onder wie 20 kinderen) om het leven kwamen, leken de geesten in Amerika eindelijk rijp voor een drastische herziening van de wapenwet. President Barack Obama pinkte een traantje weg, sprak troostende woorden en zette zijn vice-president Joe Biden aan het werk. Die kwam niet veel later met talloze maatregelen de wapenwet stevig te hervormen. Maar de Republikeinen staken daar, met hulp van de machtige wapenlobbyisten van de Nationale Riffle Association (NRA), een stokje voor.

Het was niet het enige mislukte project van Obama, die nu vijf jaar in het Witte Huis zit. Meest in het geheugen ligt de invoering van Obamacare, die een zorgverzekering betaalbaar maakt voor zo’n vijftig miljoen niet-verzekerde Amerikanen. Nadat de Republikeinen de president met een shutdown van de overheid probeerden te chanteren om Obamacare later in te voeren, hield Obama zijn poot stijf, maar de inschrijving verloopt nog altijd moeizaam. Daarmee geeft de president zijn politieke opponenten verbale wapens in handen de in hun ogen omstreden wet te frustreren. Ondertussen ziet de Amerikaanse kiezer het project als Obama’s grootste succes, maar ook als zijn grootste mislukking.

Obama wil ook de immigratiewet hervormen. Daardoor krijgen ongeveer tien miljoen latino’s uitzicht op een verblijfsvergunning, maar het door Republikeinen gedomineerde Huis van Afgevaardigden ligt ook hier dwars. Die lopen dan ook het risico dat, met een Democratisch Huis in de toekomst, zij niet op de stem van de latino’s hoeven te rekenen. Ook zaken als een belastingshervorming en de verhoging van het minimumloon strandden op het disfunctionele systeem op Capitol Hill. Uit de laatste peiling van het onderzoeksbureau Gallup blijkt dat nog maar 40% van de Amerikanen van mening is dat Obama zijn werk goed doet. Liefst 53% vindt dat niet.

Barack Obama
De onthullingen van klokkenluider Edward Snowden rond de afluisterpraktijken van de NSA deden Obama geen goed. De president kondigde daarnaast aan Syrië binnen te vallen (met de gifgasaanvallen was de rode lijn immers gepasseerd), maar na een diplomatieke oplossing trok Obama zijn keutel in. Dat kan ook als een succes worden gezien, maar zijn politieke opponenten drukken hem graag met zijn neus op de feiten en verwijten Obama dat hij een grote broek aantrekt, maar uiteindelijk geen actie onderneemt.

Was er dan helemaal geen goed nieuws voor Obama? Jawel. De Amerikaanse economie groeit harder dan verwacht en de werkloosheid blijft dalen (wat op de langere termijn zonder meer invloed heeft op zijn waarderingscijfers). Die werkloosheidscijfers zijn nu op hetzelfde punt als in het najaar van 2008 toen de crisis uitbrak. Toch moet 2014 hét jaar van Obama worden. In november kiest Amerika weer een nieuw Huis van Afgevaardigden (Tweede Kamer) en staat éénderde van de Senaatszetels op het spel. Daarna komt de focus alweer snel te liggen op de presidentsverkiezingen van 2016, waarvoor diverse kandidaten zich achter de schermen nu al warmlopen.

Obama noemde 2014 tijdens een persbijeenkomst het ‘jaar van actie’. Om zijn tweede termijn te redden, wordt 2014 een cruciaal jaar voor Obama, die twee briljante presidentscampagnes met een heldere boodschap voerde, maar zijn beleid soms moeilijk weet te verkopen. Obama is gewaarschuwd; drie van zijn recente voorgangers – George W. Bush, Bill Clinton en Ronald Reagan – maakten in hun tweede termijn ook weinig klaar. Als Barack Obama een hogere plaats in de geschiedenisboeken ambieert, moet het motto van zijn eerste verkiezingscampagne – Yes We Can – echt in de praktijk worden gebracht.

Laat wat van je horen

*