Amerika blijft me fascineren

Sommige mensen vragen me met enige regelmaat waarom ik vrijwel elk jaar naar Amerika ga. Hun vooroordelen over ‘oppervlakkigheid en dommigheid’ zijn niet gestoeld op de werkelijkheid. Oppervlakkige en domme mensen heb je overal ter wereld, dus ook in Amerika. Maar om nu de voltallige populatie van een land over één kam te scheren, is pas oppervlakkig en dom. De Verenigde Staten kampen wel met talloze problemen. Bijna één op de tien Amerikanen is werkloos, het begrotingstekort heeft een recordhoogte bereikt, de huizenmarkt zit in een dip en het land is verwikkeld in oorlogen in Irak en Afghanistan. Op de trailerparken in de buitenwijken heerst pure armoede, het aantal zwervers op de straten van grote steden is niet meer op de vingers van één hand te tellen. President Barack Obama doet alles wat hij kan. De American Recovery en Reinvestment Act moet ervoor zorgen dat mensen hun baan houden of een nieuwe kunnen krijgen en staat garant dat nieuwe projecten zoals het opknappen van wegen, bruggen en spoor kunnen doorgaan of eerder plaatsvinden. Obama begon met hoge verwachtingen en hoewel de president zijn uiterste best doet, merken nog maar weinig Amerikanen iets van zijn beleid. De Democraten vrezen in november dan ook voor een afstraffing bij de verkiezingen voor de Senaat en het Huis van Afgevaardigden. Al is het niet te hopen dat de Republikeinen het straks weer voor het zeggen krijgen, want met fatsoenlijke alternatieven komen ze niet.

Barack ObamaHoe moeilijk het ook is, de kiezer zal Obama enige tijd moeten gunnen, voordat zijn beleid vruchten afwerpt. Obama is ‘pas’ anderhalf jaar president. Met het ondertekenen van de Recovery en Reinvestment Act, de hervorming van de gezondheidszorg en de terugdringing van het bonussenbeleid op Wall Street heeft de president beleid in werking gezet. Maar de Amerikanen willen resultaat zien. Hoe langer het duurt, voordat ze werk hebben en dus niet thuiskomen met een loonstrookje leidt – terecht of niet – in een afnemend vertrouwen in de regering-Obama. De president wacht nog een helse klus. Ondanks alle problemen van vandaag is en blijft Amerika ook een fantastisch land. Als het even kan, ga ik er elk jaar naartoe. De vriendelijkheid van de doorsnee Amerikaan is hartverwarmend. Bij het benzinestation, in het restaurant of in de metro wordt regelmatig geïnformeerd waar je vandaan komt. In Amerika is de klant echt koning. In de supermarkt worden je boodschappen nog keurig ingepakt en word je vriendelijk te woord gestaan. Vaak in tegenstelling tot Nederland: ‘bonuskaart, zegels’, blaft de dienstdoende cassier. Nadat je hebt afgerekend worden je boodschappen terzijde geschoven. Opzouten, de volgende is aan de beurt. Bij de Borders, een grote boeken-, cd- en muziekketen in Amerika, kun je ongestoord rondlopen en de inventaris bekijken. Bij de kassa wordt keurig gevraagd: ‘Would you like a bag for your books, sir? And thank you for visiting us.’

Of het er ooit van komt, is nog maar de vraag, maar als de kans er is, zou ik graag een deel van het jaar in Amerika willen wonen. Afgelopen zomer verbleef ik in Los Angeles, Santa Barbara en Las Vegas. Vanuit LA maakte ik heerlijke uitstapjes naar Venice Beach, Santa Monica, Pasadena en Beverly Hills. In het mondaine Santa Barbara genoot ik van de warme sfeer op State Street, reed over de Interstate 154 door de bergen met onvergetelijke vergezichten en bezocht het Deense plaatsje Solvang en Montecito waar de noveau riche resideert. In Las Vegas wandelde ik over de onvermijdelijke Strip, genoot van de fonteinenshows voor het beroemde Belaggio-hotel en bezocht net buiten Las Vegas het indrukwekkende Red Rock Canyon. Als de vraag ooit komt wáár in Amerika ik zou willen wonen, zou ik daar diep over moeten nadenken. De verscheidenheid die Amerika heeft te bieden, is zo divers dat een keuze maken niet makkelijk is. Ik zou graag in de heuvels van Santa Barbara willen wonen of in de omgeving van Washington DC, zodat ik regelmatig een wandeling over de fraaie National Mall kan maken. Tegen een appartement op Ocean Drive in Miami zeg ik geen nee. Het rustieke Newport in Rhode Island is een pareltje in het noordoosten. In Bourbon Street in de French Quarter van New Orleans voel ik me op mijn gemak. De winterkou houdt me tegen, maar met een buitenhuisje in Bar Harbor aan de kust van de adembenemende staat Maine zou ik in de zevende hemel zijn en het uitzicht vanaf Fishermans Wharf op de Golden Gate Bridge in San Francisco is fascinerend. Het land ademt geschiedenis en heeft prachtige natuur. Dagen kan ik doorbrengen in Zion National Park, de Bryce Canyon, Monument Valley of Acadia National Park zonder het zat te worden. Voorlopig is Nederland mijn thuisbasis en dat is allerminst een straf. Maar Amerika blijft me in alle facetten fascineren. Wat anderen er ook van mogen vinden.

Laat wat van je horen

*