Ambassador Hotel: vergane glorie

Kort na middernacht op 5 juni 1968 verliest het Ambassador Hotel in Los Angeles definitief haar onschuld. Als Robert F. Kennedy in de Embassy Ballroom zijn overwinningstoespraak heeft gehouden na de voorverkiezingen in Californië en via de keuken de zaal wil verlaten, wordt hij neergeschoten door Sirhan Sirhan. De paniek is groot, Kennedy sterft 25 uur later aan zijn verwondingen. De aanslag is het begin van het einde van de goede naam van het hotel. De Amerikaanse presidenten Hoover, Roosevelt, Truman, Eisenhower, Kennedy, Johnson en Nixon overnachtten hier. Artiesten als Frank Sinatra, Diana Ross, Louis Armstrong, Bing Crosby en Nat King Cole traden er op. Ronald Reagan gaf er zijn startschot om een gooi te doen naar het gouverneurschap van Californië en zelfs voormalig leider van de Sovjetunie Nikita Chroesjtjov bracht er de nacht door. The Ambassador Hotel: het is inmiddels vergane glorie.

ambassadoroud

Tijdens mijn trip naar het westen van de Verenigde Staten, in de zomer van 2010, kon ik het niet laten een bezoek te brengen aan The Ambassador Hotel. Mijn belangstelling voor de Amerikaanse geschiedenis trok me er als een magneet naartoe. Ik stelde de navigatie in en zette koers naar 3400 Wilshire Boulevard, één van de drukste straten van Los Angeles. Eenmaal aangekomen kwam ik – door wat voorwerk was dat eigenlijk al bekend – tot de conclusie dat met het verdwijnen van The Ambassador Hotel een stuk relevante Amerikaanse historie is heengegaan. Voor Amerikaanse begrippen is dat nogal verrassend. In de hoofdstad Washington DC staat het pand waar president Abraham Lincoln is vermoord nog fier overeind, op Dealey Plaza in Dallas komen nog elke dag mensen langs om John F. Kennedy te herdenken en op Mulberry Street in Memphis is de hotelkamer van het Lorraine Motel, waar Martin Luther King werd doodgeschoten, nog in exact dezelfde staat als in april 1968. De plekken zijn benoemd tot National Historic Landmark. Er mag dus van overheidswege niets aan worden veranderd.

Datzelfde had eigenlijk moeten gebeuren met The Ambassador Hotel. Velen pleitten hier dan ook voor. Miljardair Donald Trump wilde het hotel laten verbouwen tot luxe resort, zodat het zou blijven staan. Aanhangers van Kennedy eisten dat het hotel niet zou worden gesloopt. Maar de gemeenteraad van Los Angeles besloot anders. De geschiedenis van Wilshire Boulevard moest en zou een andere wending krijgen. In 2011 werd een middelbare school opgeleverd, de Robert F. Kennedy Community Schools, op de plaats waar ooit het hotel stond. The Ambassador Hotel opende in 1921 haar deuren. Het hotel was tot de definitieve sluiting in 1989 in handen van de familie Schine. Destijds verkochten ze het gebouw voor de lieve som van 64 miljoen dollar. Omdat er geen fondsen beschikbaar werden gesteld om het hotel weer in haar oude staat te herstellen, werd het gesloten. Na veel getouwtrek kwam de grond in 2001 in handen van LAUSD, de Los Angeles Unified School District. Zij betaalden er bijna 77 miljoen dollar voor. Zelfs daarna ging de ruzie met andere partijen nog vier jaar door. Ondertussen werd het hotel, voordat de sloop begon, nog gebruikt voor filmopnames. Het boeiende relaas ‘Bobby’, waarin betrokkenen rond de campagne van Robert Kennedy en het Ambassador Hotel op die vijfde juni worden gevolgd, was één van die films.

Feest in het hotelNa gerechtelijke procedures ging The Ambassador Hotel eind 2005, begin 2006 definitief onder de slopershamer. Daarmee kwam er een einde aan een tijdperk. Een tijdperk van hoogte-, maar vooral van dat ene dieptepunt. The Ambassador Hotel zal voor altijd in de geschiedenisboeken blijven staan als het hotel waar Robert Francis Kennedy op 5 juni 1968 het leven liet. Een paar maanden eerder had de senator van de staat New York zich kandidaat gesteld voor het presidentschap namens de Democratische partij. Zittend president, de door de Vietnam-oorlog impopulaire Lyndon Baines Johnson, opteerde niet voor een tweede termijn. Kennedy had gewacht op dat moment, omdat hij niet als splijtzwam van de Democraten wilde worden gezien. Na de bekendmaking van Johnson was de weg vrij voor Kennedy. Hij was er stellig van overtuigd dat Amerika, onder andere door de oorlog in Vietnam en de armoedeproblematiek, op de verkeerde weg was. Kennedy ondervond met Eugene McCarthy en Hubert Humphrey pittige tegenstand, maar nadat hij begin juni de Californische voorverkiezingen won, was de nominatie voor zijn partij heel dichtbij. Richard Nixon zou dan zijn Republikeinse tegenstrever zijn. RFK kon bij winst in de voetsporen treden van zijn vijf jaar eerder vermoorde broer JFK.

Kennedy neergeschotenTot het Witte Huis zou RFK het niet schoppen. In een uitgelaten Embassy Ballroom hield Robert Kennedy, vergezelt door zijn vrouw Ethel, zijn victorietoespraak. De menigte juichte. De laatste woorden van Kennedy: ‘Now it’s on to Chicago and let’s win there’. Door een kluwe van mensen verliet Kennedy via de hoofdkeuken van The Ambassador Hotel de zaal toen er iets verschrikkelijks gebeurde. Sirhan Sirhan, een Palestijnse immigrant, haalde de trekker over. Ondanks dat de dader snel naar achteren werd getrokken, raakte hij Kennedy op diverse plaatsen. De presidentskandidaat viel op de grond en vroeg, zelf zwaar gewond, aan mensen ‘of het met iedereen wel goed ging’. De ontluistering was groot. Weer was er een Kennedy neergeschoten. RKF werd met spoed overgebracht naar het nabij gelegen Good Samaritan Hospital waar hij zo’n 25 uur later in het bijzijn van zijn familie overleed. Het leed was op dat moment niet te overzien. Velen had hun hoop op verbetering en verandering gevestigd op Robert F. Kennedy. De krant The Daily Mirror kopte: ‘God! Not Again!’ The Ambassador Hotel had na de aanslag voor altijd haar onschuld verloren.

The Ambassador MemorialHet is inmiddels 45 jaar later. Delen van het hotel zijn bewaard gebleven. De plek waar Kennedy stierf, is nu een lerarenkamer. De ballroom is nu ingericht als studieplek met veel boeken en computers. De school gebouwd in dezelfde stijl als het hotel dat zoveel geschiedenis had. Aan de straatkant van het voormalige hotelterrein staat een memorial. Op fraaie muren staan uitspraken gegraveerd van en over Robert F. Kennedy. Zoals van zijn broer Ted Kennedy, tijdens de uitvaart van RFK: ‘My brother need not to be idealized, or enlarged in death beyond what he was in live, but to be remembered simply as a good and decent man; who saw wrong and tried to right it, saw suffering and tried to heal it, saw a war and tried to stop it (…). As he said many times, in many parts of this nation. To those he touched and who sought to touch him: some men see things as they are and say why, I dreams things that never were and say why not.’

Het nieuwe schoolgebouw3400 Wilshire Boulevard is nu een plek om te gedenken. Wat zou er zijn gebeurd als RFK president van Amerika zou zijn geworden? Een einde aan de oorlog in Vietnam? Geen Watergate-affaire? Een socialer Amerika? We zullen het nooit weten. Kennedy stierf, voordat hij echt iets kon veranderen. Uit overtuiging en idealisme wilde hij president worden, maar hij stierf in het harnas, vlak voor het hoogtepunt in zijn politieke loopbaan. Robert Francis Kennedy omschreef het zelf ooit heel aardig: ‘Only those who dare to fail greatly, can ever achieve greatly.’

Bronnen: Wikipedia, TheAmbassadorhotel.com
Tekst: Stan Bos

Laat wat van je horen

*